نمیدونم از چی بنویسمو از کی بگم خیلی وقته از بهترین خونه ای که تو زندگیم داشتم، یعنی اینجا، دورافتادم

دست و دلم به نوشتن و پست گذاشتن نمیرفت چون نه دیگه غمی بود و نه شادی ای، همه چیز درهم گم شده

احساس، قلب، دلتنگی، شادی، هیجان، عشق، غم، زندگی

ای میگذره، همه چی آرومه، دیگه هیچ هیجانی نیست.

سال نوتون با تاخیر مبارررررررررررررررررک

توی بهار اصولا سرمون شلوغه همه خانواده تولدا شون بهاره

داداش کوچیکم دیروز رفت سربازی منتظریم هنوز نمیدونیم کجا افتاده

یه خرده دلتنگم ...

از خودمم بگم ؟ یه خرده بزرگ شدم هی وای من چهره م داره زنونه میشه

رفتم مرا ببخش و مگو که او وفا نداشت

راهی به جز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه ی پر حسرت تو را

با اشک های دیده زلب شستشو دهم

رفتم که ناتمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم مگو مگو که چرا رفت ننگ بود

عشق من و نیاز تو و سوزو ساز ما

از پرده خموشی ظلمت چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لا به لای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش جنگ زندگی

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

از خنده های وحشی توفان گریختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گریختم

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله ی آتش ز من مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی شدم که شبی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت به تلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

دیدم که لایق تو وعشق تو نیستم